ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ RIDVAN CELIK

προς κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, Υπουργό Προστασίας του Πολίτη

Αθήνα, 29 Δεκεμβρίου 2009

Η πρόσφατη σύλληψη και κράτηση του Τούρκου αντιρρησία συνείδησης Ridvan Celik με προφανή στόχο την απέλασή του στη χώρα του, δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο και για μια ακόμη φορά, την αδιαφορία και περιφρόνηση από την Ελλάδα κάθε έννοιας ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δείχνει επίσης

πως το ελληνικό και το τουρκικό βαθύ κράτος, παρά τις φαινομενικές μεταξύ τους διαφορές, είναι πρόθυμα να συνεργαστούν άψογα κάθε φορά που στρέφονται ενάντια σε αυτούς που τα αμφισβητούν έμπρακτα.

O Ridvan Celik ζει στη χώρα μας 20 περίπου χρόνια, αφού όπως ο ίδιος λέει «Το Σεπτέμβριο του 1991 κλήθηκα από τις τουρκικές αρχές να παρουσιαστώ στο στρατό, προκειμένου να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία στην περιοχή του Ντιαρμπακίρ (Νοτιοανατολική Τουρκία – Βόρειο Κουρδιστάν), στην οποία την εποχή εκείνη μαίνονταν οι μάχες μεταξύ των Κούρδων ανταρτών και των τουρκικών δυνάμεων. Δεδομένου ότι δεν επιθυμούσα να εμπλακώ ως στρατιώτης στις μάχες αυτές, οι οποίες είχαν πάρει διαστάσεις εμφυλίου πολέμου, εγκατέλειψα τη χώρα μου τρεις μέρες αφότου έλαβα την πρόσκληση για την εκπλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας».

Στις 24/12, την ίδια μέρα που οι ελληνικές αρχές μετέφεραν στην Αθήνα τον Ridvan Celik με σκοπό να τον απελάσουν στην Τουρκία, οι τουρκικές αρχές συνελάμβαναν στην Κωνσταντινούπολη τον αντιρρησία συνείδησης Enver Aydemir, την ώρα που κατευθυνόταν σε συνέδριο για την αντίρρηση συνείδησης που οργανωνόταν από το Πανεπιστήμιο του Boğaziçi και στο οποίο ήταν ομιλητής. Στον Enver Aydemir απαγορεύτηκε η πρόσβαση σε δικηγόρο για δύο μέρες, διάστημα κατά το οποίο χτυπήθηκε επανειλημμένως από τους δεσμοφύλακές του, βασανίστηκε και εξαναγκάστηκε βιαίως να φορέσει στρατιωτική στολή. Ο Enver Aydemir κρατείται τη στιγμή αυτή στο νοσοκομείο της στρατιωτικής φυλακής Maltepe, αφού, ως αντίδραση στην κακομεταχείρισή του, προχώρησε από τις 24/12 σε απεργία πείνας.

Αυτό δεν είναι παρά ένα ελάχιστο δείγμα των όσων περιμένουν τον Ridvan Celik στη χώρα του. Η καταδίκη της Τουρκίας από το Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την περίπτωση Osman Murat Ulke (http://www.wri-irg.org/node/615), η γνωμοδότηση της Ομάδας Εργασίας του ΟΗΕ για την Αυθαίρετη Κράτηση αναφορικά με την περίπτωση του Halil Savda (http://www.ebco-beoc.eu/pdf/index/200808/OPINION_No_16_2008_TURKEY.pdf), καθώς και οι πολλές καταδίκες αντιρρησιών αλλά και δημοσιογράφων που προσπαθούν να θέσουν στο δημόσιο λόγο το ζήτημα της αντίρρησης συνείδησης, δίνουν το στίγμα της Τουρκίας του σήμερα. Είναι αυτή η Τουρκία την οποία οι ελληνικές αρχές θεωρούν ασφαλή και στην οποία ετοιμάζονται να απελάσουν τον Ridvan Celik.

Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να κατανοήσει και να σεβαστεί την έννοια των λέξεων «ανθρώπινα δικαιώματα» και να εγκαταλείψει κάθε σκέψη απέλασης του αντιρρησία συνείδησης Ridvan Celik στην Τουρκία. Ζητάμε επίσης να τιμήσει την υπογραφή της στη Σύμβαση της Γενεύης για τους Πρόσφυγες και να αναγνωρίσει τον Ridvan Celik ως πολιτικό πρόσφυγα, δίνοντάς του έστω και με καθυστέρηση είκοσι χρόνων, αυτά για τα οποία αγωνίστηκε. Την αξιοπρέπεια και την ελευθερία του.

Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης