αμα αρχίζουν να τα λένε οι πολιτικοί, εμείς τι θα λέμε?

Εκκληση στην Ελλάδα για τερματισμό του εξοπλιστικού ανταγωνισμού, προς όφελος της ευημερίας των λαών των δύο χωρών, κάνει διά της «Ε» ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν. Ο Τούρκος πρωθυπουργός δέχτηκε για πρώτη φορά στην ιστορία ομάδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων δημοσιογράφων, κατά την οποία μίλησε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό. Η συνάντηση έγινε το Σάββατο στην Κωνσταντινούπολη, ήταν προγραμματισμένη για 40 λεπτά, και κράτησε μιάμιση ώρα. Ο Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε με θερμά λόγια στον Ελληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και είπε πως έχει προσδοκίες από την επικείμενη επίσκεψή του στην Ελλάδα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο στρατός τους έχασε!

 

Αθήνα, 20/02/2010

 

Στα πλαίσια της τακτικής διοργάνωσης δικών που προσλαμβάνουν ολοένα και περισσότερο το χαρακτήρα της φάρσας, ως αμήχανη άμυνα του στρατιωτικού μηχανισμού απέναντι σε συνειδητοποιημένα νεαρά άτομα, η στρατιωτική δικαιοσύνη δίκασε αυτή την εβδομάδα δύο αντιρρησίες συνείδησης:

ΚΟΙΝΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

---

Το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας, το Ευρωπαϊκό Γραφείο για την Αντίρρηση Συνείδησης και η Αντιπολεμική Διεθνής, άλλη μια φορά, εκφράζουν, την ανησυχία τους για τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα. Πέντε χρόνια μετά από προηγούμενή κοινή δημόσια δήλωσή τους, οι τρεις οργανώσεις καλούν και πάλι τις ελληνικές αρχές να συμμορφωθούν με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις και να τερματίσουν όλες τις διώξεις και τις ποινές φυλάκισης εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης. «Οι διώξεις εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης είναι αποτέλεσμα της γεμάτης στρεβλώσεις ελληνικής νομοθεσίας. Απαιτούνται σημαντικές βελτιώσεις επειγόντως. Αναμένουμε από την κυβέρνηση να εξορθολογίσει το θεσμό και να εναρμονίσει τη διαδικασία με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα», τόνισαν.

Αρνούμαι το στρατό...

Αρνούμαι να συμμετέχω στον ωμότερο εξουσιαστικό μηχανισμό. Ο στρατός συμβολίζει όλα αυτά που δεν είμαι πολεμώντας αυτά που είμαι.

Αρνούμαι να μάθω να σκοτώνω, να περάσω την στρατιωτική εκπαίδευση, που βασικό σκοπό έχει να διαλύσει τις αναστολές μου ώστε να μπορώ να τραβάω τη σκανδάλη. Στο στρατό μαθαίνεις να λύνεις τα προβλήματά σου με τη βία και τα όπλα και όχι με το διάλογο.

Στο στρατό πρέπει να ορκιστώ ότι το πολυτιμότερο πράγμα για μένα είναι η σημαία και αποδέχομαι πως θα την υπερασπιστώ μέχρι και την τελευταία σταγόνα του αίματος μου. Έχω όμως καταλήξει ποιο από τα δύο είναι για μένα πολυτιμότερο και είναι κόκκινου χρώματος. Ενώνει τους ανθρώπους και δεν τους χωρίζει.