«Πόλεμος θα υπάρχει μέχρι εκείνη τη μακρινή μέρα, όταν ο αντιρρησίας συνείδησης θα έχει την ίδια φήμη και το κύρος που ο πολεμιστής έχει σήμερα." - John F. Kennedy

Το πρωινό τηλεφώνημα εκείνης της Κυριακής αντήχησε στα αυτιά μου σαν φάρσα. «Ήρθε το χαρτί κατάταξής σας στο στρατό, να περάσετε από το αστυνομικό τμήμα να το παραλάβετε». Το ελληνικό κράτος, όμως, δεν αστειεύεται. Ιδίως μέσα σε συνθήκες οριακές για τη συγκρότησή του ως μηχανισμού διαμεσολάβησης και νομής της εξουσίας. Ο στρατός αποτελεί ένα από τα τελευταία αποκούμπια του, ένα από τα τελευταία ιδεολογικά εδάφη μέσα από τα οποία επιδιώκει να οριοθετεί και να ελέγχει εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας που χαρακτηρίζεται για τη ρευστότητα του -τη νεολαία-, είναι ίσως η τελευταία ιδεολογική μηχανή που έχει παραμείνει συγκροτημένη ως τέτοια και συνεχίζει να ξερνάει μίσος, διαχωρισμούς, ψευδαισθήσεις και υποχρεώσεις.

Σήμερα το πρωί κατέθεσε στη στρατολογία Θεσσαλονίκης τη δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης του, ο αναρχικός Θ. Χατζηαγγέλλου. Παράλληλα απέξω πραγματοποιήθηκε παρέμβαση από 40 συντρόφους με τρικάκια και συνθήματα.

Ακολουθεί η πολιτική δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης

Πολιτική δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης.

23/2/2012 Το παρακάτω κείμενο περιέχει ορισμένες σκέψεις για την ανακριτική επιτροπή ελέγχου συνείδησης που εξετάζει και γνωμοδοτεί επί αιτημάτων πολιτών για την αναγνώρισή τους ως αντιρρησιών συνείδησης.